میگفت کلام مثلِ رستاخیز است. وقتی میمیری در زندگیِ سکوت، برمیخیزی به زندگیِ حرف زدن و وقتی میمیری در زندگیِ حرف زدن، برمیخیزی به زندگیِ سکوت.
اما همیشه اینطور نیست. گاهی میمیری در زندگیِ سکوت بدون هیچ رستاخیزی، بدون هیچ فردایی، بدون هیچ راهی برای برگشتن یا رفتن. گاهی میمیری در زندگیِ سکوت و در این مردن جاودانه میمانی.